Przez wiele lat hiperurykemia była postrzegana przede wszystkim jako czynnik odpowiedzialny za rozwój dny moczanowej. W ostatnich latach coraz więcej danych epidemiologicznych, eksperymentalnych i klinicznych wskazuje jednak, że podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy (serum uric acid, sUA) jest również istotnym elementem patogenezy chorób sercowo-naczyniowych i nerkowych oraz niezależnym markerem niekorzystnego rokowania. Współczesne podejście do hiperurykemii wykracza zatem daleko poza klasyczne spojrzenie reumatologiczne, obejmując także perspektywę kardiologiczną, nefrologiczną i diabetologiczną. W oparciu o aktualizację międzynarodowego konsensusu ekspertów (2025) opublikowaną w 2026 r. na łamach czasopisma European Journal of Internal Medicine, przedstawiamy kluczowe aspekty dotyczące hiperurykemii w formie krótkiego dekalogu praktycznych zaleceń (1).

Zaloguj się i przeczytaj bezpłatnie całą treść artykułu.

Nie masz jeszcze konta dostępowego?
Zarejestruj się bezpłatnie, a otrzymasz:
* dostęp do wszystkich doniesień oraz pełnych tekstów artykułów naukowych w naszej Czytelni,
* prawo do bezpłatnego otrzymywania newslettera "Aktualności TERAPIA" z przeglądem interesujących i przydatnych wiadomości ze świata medycyny oraz systemu ochrony zdrowia w Polsce i na świecie,
* możliwość komentowania bieżących wydarzeń oraz udziału w ciekawych quizach i konkursach.
Zapraszamy serdecznie, dołącz do naszej społeczności.