Czytelnia on-line

Alergologia Terapia 2026, 4 ( 459 ) :  100  -  107

Terapia anty-IL5 w zespole hipereozynofilowym (HES)

Anti-Il5 therapy in hypereosinophilic syndrome (HES)

Summary: Hypereosinophilic syndrome (HES) is a rare, heterogeneous clinical entity characterized by persistent hypereosinophilia and eosinophil-mediated end-organ damage. Although the mechanisms underlying eosinophil overdrive are diverse and many of them are not yet fully understood, HES pathobiology is closely linked to interleukin-5, the principal cytokine regulating eosinophil proliferation, differentiation, activation, trafficking, and survival. HES is diagnosed by documenting an absolute eosinophil count of at least 1.5 × 10⁹/L on two separate occasions at least two weeks apart, together with evidence of organ dysfunction caused by eosinophilic tissue infiltration, after exclusion of alternative etiologies. Four major forms are recognized: congenital, primary/neoplastic, secondary/reactive, and idiopathic HES. Clinical manifestations are multisystemic and most frequently involve the cardiovascular, respiratory, gastrointestinal, cutaneous, and nervous systems. Diagnostic evaluation requires comprehensive assessment of organ involvement and exclusion of clonal hematologic disorders, particularly those resulting from rearrangements involving genes coding PDGFRA/B (especially with fused gene formation FIP1L1::PDGFRA), FGFR1, and JAK2. Systemic glucocorticosteroids remain first-line therapy, although their long-term administration is limited by adverse effects. Major therapeutic advances have emerged with the introduction of biologics interfering the IL-5-axis. Mepolizumab, first in class, is now available under the National Health Fund (NHF) reimbursement in Poland in steroid resistant/refractory HES.
Keywords: hypereosinohilic syndrome, hypereosinphilia, eosinophils, fused gene, mepolizumab, benralizumab, depemokimab
Słowa kluczowe: zespół hipereozynofilowy, hipereozynofilia, eozynofile, gen fuzyjny, mepolizumab, benralizumab, depemokimab

Zespół hipereozynofilowy (HES) jest heterogenną grupą rzadkich jednostek chorobowych, których diagnostyka i leczenie pozostają wyzwaniem klinicznym. Właściwa klasyfikacja tych stanów w codziennej praktyce klinicznej ma kluczowe znaczenie dla postępowania diagnostyczno-terapeutycznego oraz ustalenia rokowania. Dotychczas podstawą leczenia była przewlekła glikokortykosteroidoterapia systemowa (sGKS), która jednak wiąże się z wysokim potencjałem jatrogennych powikłań i nie zawsze zadowalającą skutecznością.

Zdjęcie: Photogenica.

Zaloguj się i przeczytaj bezpłatnie całą treść artykułu.

Nie masz jeszcze konta dostępowego?
Zarejestruj się bezpłatnie, a otrzymasz:
* dostęp do wszystkich doniesień oraz pełnych tekstów artykułów naukowych w naszej Czytelni,
* prawo do bezpłatnego otrzymywania newslettera "Aktualności TERAPIA" z przeglądem interesujących i przydatnych wiadomości ze świata medycyny oraz systemu ochrony zdrowia w Polsce i na świecie,
* możliwość komentowania bieżących wydarzeń oraz udziału w ciekawych quizach i konkursach.
Zapraszamy serdecznie, dołącz do naszej społeczności.

Inne prace autorów:
  • dr n. med. Marta Kołacińska-Flont Klinika Chorób Wewnętrznych, Astmy i Alergii, II Katedra Chorób Wewnętrznych, Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. N. Barlickiego, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
  • dr n. med. Alicja Majos 1). Klinika Chorób Wewnętrznych, Astmy i Alergii, Uniwersytet Medyczny w Łodzi, 2). Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej, Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Dodaj komentarz